Сонцето уште не беше изгреано а мојата глава излегуваше надвор, беше 05.13 часот кога моето цело тело испадна надвор. Ги отворив очите и пред мене погледнав големо лице како со насмевка гледа во мене. Тогаш сванав дека јас штотуку сум се родил,и веднаш почнав да ги бројам прстите на рацете и нозете за да видам дали сум нормален, откако се уверив го започнав мојот прв плач.
П.С.
Ова се моите први 55 секунди од животот, но не и крајот на животот. Статијата продолжува............. Live long and prosper
ова беше пост со кој започнав да блогирам на крвниот оннет....
или во еден збор мојот прв пост на тука
Претплати се на:
Коментари на објава (Atom)
3 коментари:
ех.........моето омилено од твоите (зло)дела :) :) :) :)
Да се знае кое ми е братчето. :)
и мене ми е едно од омилените ама најомилено ми е со марсовцита....
Објави коментар